Kamchàtka

Op een plek wat niet echt een plek is (een braakliggend terrein, een groot plein), komen we samen: wij, jullie, al diegenen die ooit zijn vertrokken of die op een dag zullen vertrekken (de acteurs, enkele medespelers en het publiek).
Tussen de overblijfselen van de stad en herinneringen aan huizen die onderweg zijn achtergelaten, bereidt een groep personages – de Kamchàtka’  – een gastvrije ruimte voor, een plek om uit te rusten voordat we verdergaan.

Door middel van muziek, beelden en eenvoudige handelingen delen we een collectieve ervaring die verleden, heden en toekomst verenigt. Een deken, een kom soep, een stuk brood en herinneringen die ons vertellen over wat was, wat is en wat komen gaat.

De vertoning van een verhaal, een korte film, onthult een verleden dat in werkelijkheid het verhaal is van dit precies dit moment.

En alles verandert in een catharsis: rondom de centrale ruimte vieren we samen feest, symbolisch wandelend onder de sterren, begeleid door epische muziek.
We roepen naar de hemel dat we de moed vieren van degenen die zijn vertrokken, en dat we alleen samen, als in een uitbundige processie, onszelf vieren.

Een  reis  van  ontmoeting, herinnering en viering die iedereen uitnodigt om deel te nemen, mee te gaan en deel uit te maken van deze collectieve ervaring.